Menisküs yırtığı belirtileri: hangi bulgular ayırt ettirir?

En tipik bulgu, dizin bükülü hâldeyken döndürülmesi sırasında ortaya çıkan keskin ve nokta hâlinde ağrıdır. Bu ağrı, dizin iç veya dış kenarında eklem çizgisi boyunca hissedilir.

Yırtık parçası eklem içinde sıkıştığında diz tam açılmaz veya kapanmaz; hasta bunu 'kilitlenme' olarak tarif eder. Kilitlenme, menisküs yırtığı için oldukça özgül bir bulgudur.

Şişlik genellikle yaralanmadan saatler sonra, yavaş yavaş gelişir. Yaralanma anında hızla gelişen ve gergin bir şişlik daha çok bağ yaralanmasını veya eklem içi kanamayı düşündürür.

Genç ve aktif kişilerde menisküs yırtıkları çoğunlukla ani bir dönme hareketi sırasında oluşur. Ayak sabitken gövdenin dönmesi, dizde tipik bir burkulma mekanizması yaratır.

Kırk yaş üzerindeki kişilerde ise yırtık belirgin bir travma olmadan da ortaya çıkabilir. Yaşla birlikte menisküs dokusu kurur ve esnekliğini kaybeder; çömelmek veya yerden bir şey almak gibi sıradan bir hareket yeterli olabilir.

Bu ayrım tedavi kararını doğrudan etkiler. Travmatik yırtıklarla dejeneratif yırtıklar farklı yönetilir; ikinci grupta cerrahinin katkısı belirgin şekilde daha sınırlıdır.

Tanı öncelikle öykü ve klinik muayeneye dayanır. Eklem çizgisi hassasiyeti, dönme testleri ve tam açılma-kapanma kısıtlılığı birlikte değerlendirilir.

MR, yırtığın yerini, tipini ve büyüklüğünü gösterir. Ancak MR bulgusu tek başına tedavi kararını belirlemez: kırk yaş üstü kişilerin önemli bir bölümünde hiç şikâyeti olmadan menisküs yırtığı saptanır.

Bu yüzden değerlendirmede belirleyici olan, görüntüdeki yırtık değil, kişinin yaşadığı kısıtlılıktır. Karar bu ikisinin birlikte yorumlanmasıyla verilir.