Menisküs ameliyatı şart mı? Karar hangi bulgulara dayanır?

Dizin mekanik olarak kilitlenmesi ve tam açılamaması en net cerrahi göstergesidir. Bu tabloda yırtık parçası eklem içinde takılıdır ve egzersizle yerine dönmesi beklenmez.

Genç ve aktif kişilerdeki travmatik yırtıklar, özellikle menisküsün kanlanan dış bölgesindeyse, onarım için uygun adaydır. Onarım menisküs dokusunu koruduğu için uzun vadede eklem sağlığı açısından değerlidir.

Tekrarlayan boşalma hissi ve eklemde sürekli dolan sıvı da cerrahi değerlendirme gerekçesidir. Bu bulgular eklemin mekanik olarak rahatsız edildiğini gösterir.

Kırk yaş üzerindeki dejeneratif yırtıklarda fizyoterapi ilk seçenektir. Bu grupta cerrahinin egzersiz programına belirgin üstünlük sağlamadığı çok sayıda çalışmayla gösterilmiştir.

Kilitlenme olmayan, hareket açıklığı korunmuş ve şikâyeti esas olarak ağrı olan tablolar da bu gruptadır. Bu hastaların önemli bir bölümü ameliyat olmadan günlük ve sportif aktivitesine döner.

Eşlik eden kıkırdak aşınması varlığında cerrahinin katkısı daha da sınırlanır. Bu durumda menisküs dokusunun alınması eklem yükünü artırabileceğinden konservatif yaklaşım tercih edilir.

Kilitlenme yoksa 8–12 haftalık yapılandırılmış bir fizyoterapi programı denemesi makul bir başlangıçtır. Bu süre sonunda karar, tahmine değil ölçülmüş sonuca dayanır.

Programa rağmen kilitlenme sürüyor, ağrı günlük yaşamı kısıtlıyor veya kuvvette anlamlı ilerleme sağlanamıyorsa cerrahi değerlendirme uygun olur.

Cerrahi tercih edildiğinde de rehabilitasyon zorunludur. Ameliyat mekanik sorunu çözer; kuvvet, denge ve yürüyüş biçimi ancak programla geri kazanılır.