Sırt fıtığında ameliyatsız tedavi ve fizyoterapi

İlk hedef ağrıyı tetikleyen hareketlerin belirlenmesi ve geçici olarak sınırlandırılmasıdır. Gövde dönmesi ve derin öne eğilme bu dönemde azaltılır.

Tam istirahat önerilmez. Ağrı sınırları içinde hareketli kalmak, sırt kaslarının hızla zayıflamasını önler ve iyileşme süresini kısaltır.

Solunum çalışmaları erken dönemde başlatılır. Ağrı nedeniyle yüzeyel solunmaya başlanması kaburga hareketini kısıtlar ve tabloyu ağırlaştırır.

Kaburga eklemlerinin hareketliliği değerlendirilir ve kısıtlı segmentler mobilizasyonla açılır. Sırt bölgesinde disk ile kaburga mekaniği birbirinden ayrılamaz.

Torakal ekstansiyon ve dönme açıklığı artırılır. Hareketin tek bir seviyede toplanması, o segmentteki diski daha fazla yükler.

Bu bölgede yüksek hızlı manipülasyon yerine kontrollü mobilizasyon tercih edilir; teknik seçimi nörolojik değerlendirme sonrasında yapılır.

Sırt ekstansör kasları ve skapular stabilizatörler kademeli olarak kuvvetlendirilir. Bu kaslar gövdeyi taşıdıkça diske binen yük azalır.

Gövde derin kaslarının dayanıklılık eğitimi eklenir. Yükün omurga boyunca dengeli dağılması, tek segmentteki aşırı yüklenmeyi önler.

Şikâyetlerde belirgin azalma çoğunlukla 6–12 haftada görülür. Bu sürede ilerleme yoksa veya nörolojik bulgu ortaya çıkarsa görüntüleme ve cerrahi değerlendirme gündeme gelir.